Thursday, October 19, 2006

iL eSt La ViE

Είναι αξιοσημείωτο πόσο αγόμενη μάζα είναι οι bloggers.
Τι να θυμηθώ?
Πολλά.
Ίσως και να ήξερα κάτι όταν επαναλάμβανα οτι εγώ, δεν είμαι blogger.
Δεν είμαι άρρωστη, τρελλαμένη, ζηλόφθονη, απατεώνας, κομπλεξική.
Τι να θυμηθώ?
Τον τυπάκο που είδε ένα κολλάζ σε ξένο blog - όχι στο δικό μου- και αναγνώρισε εκεί το πρόσωπό του αρχίζοντας να μου λέει οτι έβγαλα φωτογραφία του στον αέρα?
Μα το σύμπαν, σκεφτείτε πόσο γλοιωδώς άσχημη μούρη έχει ο τύπος που είδε κολλάζ προσώπου και νόμιζε οτι ολόκληρο το κολλάζ ήτανε η φάτσα του..
Τι να θυμηθώ?
Τις βρισιές που εισέπραξα ως Ελληνίδα [ μισή, έστω, δεν είναι εκεί το πρόβλημά μας τώρα] από κάποιους όταν το θέμα της επικαιρότητας ήτανε ο Άλεξ?
Η μισή blog-όσφαιρα διατεινόταν οτι οι Έλληνες είναι και γαμώ τους ρατσιστές και μια μούτζα παιδάκια [ πέντε τω αριθμώ] σκότωσαν από ρατσιστικό μίσος ένα άτυχο παιδί ..
Οκτώ μήνες μετά , η δικαιοσύνη προσπαθεί ακόμη να εξιχνιάσει όλες τις παραμέτρους, αλλά, εν βρασμώ, είμαστε οι "κωλοέλληνες" και ένα συγγνώμη όσοι βρίσανε δεν γύρίσαν να πουν.
Φυσικά έψαξα να βρω εκείνο το καταπληκτικής νοητικής ευκρίνειας post που έκλεινε μ αυτή τη λέξη και μαντέψτε τι βρήκα..
τ-ί-π-ο-τ-α..
Το Κωλόπαιδο με το Κ κεφαλαίο, αντί να γράψει ένα "είχα θυμώσει και λυπάμαι για τους χαρακηρισμούς" απλώς έσβησε το άρθρο ..
Φαντάζομαι οτι το θυμάται καλά και με μεγάλη μου ηδονή δηλώνω πως κι εγώ το θυμάμαι..
Αυτό είναι το επίπεδο της blogo-σφαιρας.
Η blog-όσφαιρα απαρτίζεται από βλήματα, αυτό είναι σίγουρο.
Βλήματα ικανά να πιστέψουν οτι ο "πλέον πετυχημένα κυνικά σατυρικός blogger" [έτσι χαρακτήρισε κάποιος ανώνυμος-χμμμμμμ- τον mcfly] έκλεισε το blog του επειδή η μανταλένα του είπε πως θα του κάνει μήνυση.
Τον mcfly δεν έτυχε να τον διαβάσω ποτέ αλλά , άποψη σχημάτισα: δεν γίνεται να κάνεις την πιο πετυχημένη σάτυρα και να σου λείπει το χιούμορ και αν μη τι άλλο να είσαι μπουχέσας.
Αυτό είναι κανόνας.
Εκτός και αν ο τύπος είχε τις διασυνδέσεις του, κάτι για το οποίο επανειλημμένως έγραψα.
Ο καθένας φέρνει εδώ τις παρέες του, τους παλιούς του συμφοιτητές, τους παλιούς του γκόμενους, τους wanna be γκόμενους, φέρνει τον καναπέ του, το κρεββάτι του, την αηδία που ζει τέλος πάντων και γίνεται ο "κάποιος" του blogo-χωριού, της ιστοτοπικής σφαίρας [που απαρτίζεται από βλήματα].
Όσο για τη μαναταλένα, δεν ξέρω γιατί βρήκε πάλι αυτό το διασκεδαστικό με τις μηνύσεις.
Ίσως επειδή βαρέθηκε να έχει το πρώτο στην αναγνωσιμότητα blog.
Ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα.
Δεν ξέρω και αν μίλησε έναντι συγκεκριμένων ή γενικώς.
Δεν παρακολούθησα το θέμα και δεν νιώθω ότι κάτι έχασα, το ομολογώ.
Ίσως να θέλησε να δώσει κανά δυο αφορμές για πολλά linkblogs και BuZz The GaoZ OfF άρθρα στους γνωστούς ρήτορες της σφαίρας των βλημάτων.
Ξέρετε πως πάει..
Μερικά συγκινησιακά, αδρεναλίνη που τα κάνει όλα ολοκαύτωμα, εκπλήξεις, ρευστές θέσεις, κωλοπιασίματα, κωλοτριψίματα και νά σου το αστεράκι να πετιέται..
Σαν τη πορδή θα έλεγα αλλά έχω και ένα ιντελλεκτουέλ μπακράουντ, βάλε οτι είμαι και μεγαλοκορίτσι της παντρειάς και τέτοια δεν πρέπει να λέω.
Όσο για να το γράφω, δεν βαριέσαι..
Αν είναι σε ένα blog..
Δεν-Έχει-Σημασία.

Monday, October 16, 2006

ουφ

υπότιτλος : ανακουφιστικές διαπιστώσεις μετά από 8 μήνες blogging, 15 έτη συμμετοχής στο εκλογικό σώμα και απώλειας - επιτέλους- 3 πόντων από την περιοχή των γοφών [εκεί στα ψωμάκια ντε]
- νιώθω υπέροχα που απ τους 8 μήνες, τους 4 -τουλάχιστον- ήμουνα εκτός. το αυτό ισχύει και δι υμάς.
- νιώθω υπέροχα που τους υπολοίπους ήμουνα εντός γιατί τέλος πάντων , ο άνθρωπος πρέπει να κάνει και κανα δυο ντουζίνες μαλακίες σ αυτή τη ζωή. περαστικά σας, έχετε περάσει και χειρότερα. εγώ είμαι σαν την ίωση. θα έρχομαι και θα φεύγω.
- δεν είμαστε πολίτες, απλοί θαμώνες του κράτους έχουμε καταντήσει. τουλάχιστον εγώ μπορώ να αλλάξω στέκι εύκολα, γρήγορα και οικονομικά..
αυτά και άλλα για τις εκλογές σε μια πρόταση εννέα λέξεων, η μεγαλύτερη που μπήκα στον κόπο να διατυπώσω ποτέ σχετικά με το θέμα.
- δεν είναι κακό να ρουφιανεύεις, κακό είναι να το κάνεις τζάμπα. μήνυμα προς τους επίδοξους μιμητές του αξεπέραστου αρτέμη: τουλάχιστον αυτός έπαιρνε κι ένα τενεκέ λάδι..
- το μυστικό για να χάσεις απ τους γοφούς είναι να ξεχάσεις οτι έχεις στομάχι. σωστό αλλά καθόλου δίκαιο, αυτό έχω να πω.
- μια καλή αρχή είναι το λαξατόλ για το έντερο και το πέταμα των στενών παπουτσιών. δυσκοίλια και κάλοι είναι μια καλή αιτία που κάποιοι είναι τόσο σφιγμένοι, δεν δικαιολογείται διαφορετικά αυτήν τους η πρασινίλα..
- αν το πράσινο δεν λέει να φύγει, μια επίσκεψη σε μια καλή αισθητικό ίσως διορθώσει το πρόβλημα.
- αν ούτε και αυτό είναι αρκετό, ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε οτι ίσως η πρασινίλα οφείλεται στο ότι είστε από άλλον πλανήτη.
αυτό είναι καλό για τον δικό μας.
έχει είδη όπως την αγριάδα, τις νυχτερίδες, τα ερπετά που είναι εντελώς σιχαμερά, δεν θα το άντεχε η αυτοκριτική του και για ένα ακόμα.
- είμαι απολύτως απορροφημένη από τον εαυτό μου. αυτό είναι κακό γιατί γίνομαι εγωπαθής -αν μη τι άλλο.
- οι περισσότεροι είναι απορροφημένοι από τα των άλλων. αυτό είναι κακό γιατί δεν έχουν εαυτό που να τους κάνει να βολεύονται.
- τελικά , κανείς δεν είναι τέλειος.
- ακόμα μια κοινοτυπία, μετά από 8 μήνες μπλόγκινγ, 15 χρόνια συμμετοχής στο εκλογικό σώμα, θαμώνας ενός παρατημένου κράτους, κολλητής παρέας με τον εαυτό μου, 5-6 ερωτικών σχέσεων βαρειάς μορφής, 2 πόντων που πρέπει πάντα να μειωθούν από τους γοφούς, 3 ζευγάρια παπουτσιών με στιλέτο τακούνι που δεν θα φορέσω ποτέ γιατί με κάνουν να νιώθω ηττημένη, ένα πορτοκαλί παλτό και ένα κίτρινο αμάξι.
της συμφοράς.
το παλτό...
όλα τα άλλα, είναι εντάξει.
ή τουλάχιστον, μπορώ να τα κάνω να είναι.
και αν δεν γίνουν, δεν πειράζει..
όταν ζεις, μπορείς να ανέχεσαι και ό,τι δεν είναι ακριβώς σωστό, ίσως επειδή σε κάνει να θυμάσαι τί σου ταιριάζει καλύτερα.
κάποιες φορές..
ακόμα και όταν δεν είναι εντάξει τίποτα.
χαίρεσαι με το τίποτα, διασκεδάζεις με το χάος.
το να γαμήσεις το σύμπαν, δεν είναι δα και κάτι ακατόρθωτο..

[-] μέρος 2

Παρατηρώντας ορισμένα φαινόμενα δεν μπορώ να διαλέξω ποιό είναι το κυριότερο που με χαρακτηρίζει, η αμηχανία, η έκπληξη ή η δυσάρεστη έκπληξη.
Δεν περίμενα να διαπιστώσω μετά από ορισμένους μήνες που δεν είχα καμμία επαφή με τον ιστοχώρο αυτόν οτι το μείζον του κοινού ενδιάφεροντος θα ήτανε το φύλο κάποιου μπλόγκερ και μάλιστα με εκδήλωση φαινομένων όπως κακεντρέχειας και ρουφιανιάς στο μέγιστο βαθμό.
Είναι ξεκάθαρο πως ορισμένοι όπως ο
james_joyce_is_fuckin_his_sister που είναι από τους πρωτεργάτες και του διασυρμού και της κοινής, θλιβερής ρουφιανιάς έχει φύγει αρκετά από το σημείο εκείνο του "σάμπως μαλακισμένου".
Το τί συμβαίνει στον συγκεκριμένο είναι ολοφάνερο:
Φοβάται να παραδεχθεί τη λανθάνουσα ομοφυλοφιλία του.
Ανήκει στην κατηγορία εκείνων που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν και να γνωρίσουν τη
μανταλένα προσωπικά ορμώμενοι από μια κάποια έλξη και γοητεία που τους ασκούσε η προσωπικότητα της κοπέλλας.
Ο συγκεκριμένος όμως έχει να κρύψει το φόβο , την απόρριψη της ομοφυλοφιλικής του τάσης την οποία και αναγνωρίζει στην υποψία οτι τελικά τον έχει γοητεύσει ένας άντρας.
Τα περιστατικά που έχουν σημειωθεί και αναφέρονται παγκοσμίως για άντρες που αρνούνται και φοβούνται ομοφυλοφιλικές τους τάσεις είναι αμέτρητα.
Τα όρια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί ένας τέτοιος άντρας είναι ιδιαιτέρως μεγάλα και οι εκδηλώσεις της διαταραχής του είναι πολυποίκιλλες.
Φυσικά ως διαταραχή σημειώνεται η άρνηση αποδοχής του σεξουαλικού τους χαρακτηριστικού και όχι το χαρακτηριστικό αυτό.
Η ομοφυλοφιλία είναι ένα γνώρισμα του ατόμου που από μόνη της δεν προσδίδει καμμιά αρνητικότητα στο χαρακτήρα, αλλά αντιθέτως, οι κοινωνίες απορρίπτουν ή απομονώνουν όσους το κατέχουν, με αποτέλεσμα, κάποιοι , εξ αιτίας πολλών παραγόντων κυρίως επίκτητων, να αρνούνται το γνώρισμά τους αυτό ώστε να νιώθουν αποδεκτοί.
Κάθε είδος άρνησης ή καταπιεσης της σεξουαλικής μας τάσης, όποια κι αν είναι αυτή, μας οδηγεί στη διαμόρφωση διεστραμμένων προσωπικοτήτων.
Σχεδόν πάντοτε έχουν χαρακτηριστικά εγκλήματος ή επαχθούς πράξης.
Μπορεί να αναγνωρισθεί στους άντρες αυτούς που κακοποιούν τη γυναίκα και τα παιδιά τους ή και σε "δράκους".
Εκδηλώνουν σεξουαλικά βίτσια που έχουν πολύ συχνά επίπονες προεκτάσεις στους συντρόφους τους.
Αρκετές φορές οι άντρες αυτοί παντρεύονται σε αρκετά νεαρή ηλικία, δεν εκδηλώνουν βάναυση συμπεριφορά ή ακραία σεξουαλική , όμως, διαμορφώνουν το χαρακτήρα του βάναυσου σε άλλα πεδία και τομείς.
Πάντοτε ασκούν βία με όποιον τρόπο μπορούν και προπαθούν να προξενήσουν πόνο και καταστροφή.
Μερικά περιττά όπως οτι αυτοί οι άνθρωποι ζούνε μια ζωή που δεν είναι η δικιά τους, προσποιούνται έναν άνθρωπο που δεν είναι αυτοί και πολεμούν όλους όσους δείχνουν να είναι μια χαρά με τον εαυτό τους όπως και αν είναι αυτός, ίσως και δεν πρέπει να αναφερθούν καν [βαριέμαι τα αυτονόητα].
Φέρονται δε εχθρικά σε όσους με οποιονδήποτε τρόπο του υπενθυμίζουν το μεγάλο κρυμμένο τους μυστικό.
Ο συγκεκριμένος μέ έντονο τρόπο επιχειρεί να ενοχλεί όσος ανθρώπους δεν δείχνουν να έχουν κανένα πρόβλημα με τη μανταλένα, με τον ίδιο και ίσως πιο εχθρικό τρόπο που προσπάθησε και προσπαθεί να τη βλάψει, ίσως επειδή φθονεί την άνεση που αρκετοί έχουν με οτιδήποτε δεν του φαίνεται άμεμπτο και δεν ανταποκρίνεται στην ιδιαίτερως κοντόφθαλμη άποψη που έχει για το πως θα πρέπει να είναι οι ρόλοι και οι συμπεριφορές μέσα στην κοινωνία που τόσο ποθεί να ενταχθεί και να ενσωματωθεί, αλλά που πάντα, μα πάντα, θα έχει τρόπους να τον προσπερνά και να του θυμίζει πόσο μεγάλο θύμα είναι, θύμα του εαυτού του, που , ενώ αποφάσισε να κάνει τα πάντα για να είναι αποδεκτός, ξέχασε να αναρρωτηθεί για το ποιός απαιτεί να κάνει όσα κάνει, να απορρίπτει όσα απορρίπτει, να αρνείται τον εαυτό του τον ίδιο...
Τελικά, θυσιάζει πράγματα που δεν του τα ζήτησε κανείς..

Αν αυτό δεν είναι μεγάλη ανοησία, τότε τί θα μπορούσε να είναι???

[ μα να είμαι σε διακοπές επί τέσσερις μήνες? αυτό κι αν είναι φαντασία.στα υπόλοιπα βαριέμαι τελείως να αναφερθώ. όπως και στο δικαίωμα του καθενός να απαγορεύει ή να επιτρέπει σχόλια στο blog του ή δεν ξέρω τι..
θα υπενθυμίσω στον κακομοίρη οτι ο CD έβγαλε νέα σειρά addicted dior κραγιόν και ότι φέτος τα καλσόν είναι ιδιαιτέρως πρωτότυπα μπας και πνίξει τον πόνο του στο σόππινγκ πριν πνιγεί από το δηλητήριο]

Sunday, October 15, 2006

[-] μέρος 1

Είναι κοινή, κοινότυπη η διαπίστωση ότι η ανωνυμία μας κάνει να εκφραζόμαστε χωρίς περιορισμούς, χωρίς το φόβο της απολογίας, της ανάληψης ευθυνών ή και της απόδοσης αυτών για κάθε μας ενέργεια.
Επίσης είναι κοινοτυπία το δικαίωμά μας στην ελεύθερη έκφραση μας.
Ένα θέμα με πολλές παραμέτρους είναι το κατά πόσο αυτό μας το δικαίωμα είναι απεριόριστο όταν το ακούμε ανώνυμα.
Απεριόριστο γίνεται όταν το άτομο δεν έχει ηθικά στεγανά, ιδιαίτερους κώδικες αυτοσυγκράτησης και χαρακτηρίζεται από την ασυδοσία του ακαλλιέργητου, την παράνοια του καταπιεσμένου και απαίδευτου.
Η ευθύνη όμως είναι όλη δική του αν και πάντοτε τη μεταθέτει και την αποδίδει στους υπολοίπους που αποτελούν μαζί του ένα είδος κοινωνίας.
Το πλέον ευδιάκριτο παράδειγμα είναι ο χώρος του ίντερνετ, εκεί που η ασυδοσία, η ελευθερία, τα μέσα και η ευελιξία τους αποκτούν πρωτόγνωρα κριτήρια.
Η αίσθηση της ατιμωρησίας δημιουργεί ένα βατήρα απ όπου ξεκινά όχι η ελεύθερη έκφραση των ιδεών και των σκέψεών μας αλλά η ανεξέλεγκτη έκφραση όλων των καταπιεσμένων εκφάνσεων μας.
Ανήκω σε εκείνη την κατηγορία όσων υποστηρίζουν ότι ο χρήστης του ίντερνετ γίνεται διάφανος.
Το ευκολότερο είναι να σκιαγραφηθούν τα βασικά μας χαρακτηριστικά, τα ουσιώση εκείνα γνωρίσματα που έχουμε και που στην καθημερινότητά μας τα εκδηλώνουμε είτε παραλλαγμένα, είτε τα κρύβουμε εντελώς.
Αρκετές δε φορές γίνονται απολύτως ευκρινή αρκετά απ όσα , τουλάχιστον ευθέως δεν εκφράζουμε ίσως και ποτέ.
Όσα γνωρίσματά μας καταπιέζονται , θα βρουν άλλους τρόπους να εκδηλωθούν.
Όσο ένα άτομο απορρίπτει κάποιο του γνώρισμα , τόσο περισσότερο διαστροφικός ή και εγκληματικός θα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα φανερωθεί.
Αρκετές φορές η διαφάνεια αυτή δεν σταματά μόνο στο χρήστη αλλά αφορά τον κυβερνοχώρο που επιλέγει για την έκφρασή του.
Για τα blogs γίνεται πολύς λόγος, ίσως περισσότερος απ ότι για άλλους ιστοτόπους.
Η σωρεία αυτή τόσων επαναλαμβανόμενων σκέψεων μάλλον είναι ένα τοπικό φαινόμενο παρά αφορά όλη την κοινωνία των bloggers παγκοσμίως και είναι αρκετά ανησυχητικό γιατί οδηγεί σε μερικές γενικευμένες διαπιστώσεις σχετικά με τη νοοτροπία και την ολοκλήρωση των προσωπικοτήτων των χρηστών.
Η δυσκολία είναι να γίνει αυτή η γενικευμένη διαπίστωση στατιστικό στοιχείο που θα ορίσει συμπερασματικά το ευρύ κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκουν οι bloggers καθώς για τα πρόσωπα δεν υπάρχει παρά μια αόριστη εκ μέρους τους δήλωση, κυρίως για την επαγγελματική τους ιδιότητα.
Αρκετοί των μεμονωμένων χρηστών προσφέρουν επίσης ενα υλικό μελέτης που δεν αφορά τον αριθμό των λέξεων που μπορεί να συνηθίζουν να χρησιμοποιούν στα άρθρα τους, ούτε τις ιδέες που υποστηρίζουν, αλλά είναι σχετικό με τον εντοπισμό ψυχικών διαταραχών και κυρίως, με τον προσδιορισμό του τρόπου που αυτές εκδηλώνονται.
Φυσικά αυτός ο προσδιορισμός αφορά συγκεκριμένες εκδηλώσεις έτσι όπως εξωτερικεύονται από το συγκεκριμένο ψευδώνυμο που ο καθένας χρησιμοποιεί και δεν υπάρχει ούτε ο τρόπος αλλά ούτε και η πρόθεση να προσδιοριστεί το πρόσωπο που χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο αυτό.

-συνεχίζεται-

Saturday, October 14, 2006

μανταλένα,

Πως κάνεις έτσι χρυσό μου?
Αν ο άνθρωπος είναι γρουσούζης , αντιπαθής και ξενερουά δεν νοιάζεται κανείς για το αν είναι γυναίκα ή άντρας, αφού δεεεεεεεεν γαμιέται ...
Τώρα γιατί βάλθηκαν όλοι να δούνε το βρακάκι σου [και το από μέσα , και το από μέσα αλαλάζει το πλήθος] , δεν θα μπορέσω να στο αναπτύξω...
Με ένα λόγο, καλό ήτανε που έλειψα ένα τετράμηνο περίπου.
Γιατί μωρό, σε μερικούς δεν μένει
μυαλό και καρδιά αν τους κοιτάξεις καλύτερα, χολή μόνο..
Και αυτή η χολή είναι που κάνει τη διαφορά και μας καθορίζει.
Η υπερχείλιση της με κάνει να ανατριχιάζω.
Και οι πόλεμοι να ξέρεις, μπορεί να αρχίζουν για το πετρέλαιο αλλά διατηρούνται από τη χολή.
Χαρακτηρίζονται δε επιτυχημένοι από το αίμα.
Είναι τα υγρά που μας ενδιαφέρουν?
Ή το από μέσα από το κυλοτάκι σου?
Δεν ξέρω και δεν θα πάρω απάντηση στην ερώτησή μου..
Είπα να κόψω και τα σχόλια για να μην με διακόπτουν όσο μιλάω στον εαυτό μου.
Γιατί έτσι θέλω το δικό μου ηλεκτρονικό ημερολόγιο.
Έτσι θέλω το δικό μου χώρο ηλεκτρονικό ή μη..
Δεν θα υποδεχθώ ποτέ κανέναν ματάκια ή εισβολέα.

Έχω και πολλά να κρύψω βλέπεις.
Το σκέφτεσαι να αρχίσουν να κοιτάνε το χρώμα της ρίζας των μαλλιών μου?
Όχι, το σκέφτεσαι?

Thursday, July 27, 2006

f3arl3ss

Με κόκκινες φλεβίτσες στα μάτια από την αϋπνία, με μια διάθεση να κουλουριαστώ εδώ, τώρα, σ αυτήν την καρέκλα που κάθομαι και να κοιμηθώ, είναι η τελευταία φορά που το κάνω , έτσι λέω και νομίζω οτι δεν θα αντέξω ως τα τέλη Σεπτεμβρίου, αλλά νομίζω οτι τόχω ξαναπεί..το ξανακάνω όμως.
Ξαφνικά όλα απέκτησαν μικρή σημασία ή έχασαν και την όποια σημασία είχαν, το μόνο που με νοιάζει είναι πως θα ξεκλέψω λίγη περισσότερη ώρα ύπνου.
Είναι μια κατάσταση απιονιστική.
Σε λίγες μέρες θα φύγει και ο κύριος "είσαι ηλίθιος κι εσύ και το λαπτοπ σου" μαζί μ αυτό.
Δεν ξέρω αν τα νέα είναι τόσο καλά, αν είναι, τότε θα μείνω χωρίς υπολογιστή για καιρό.
Βαριέμαι να μιλάω στο τηλέφωνο όταν δεν είναι για τη δουλειά, και για τη δουλειά βαριέμαι αλλά πρέπει να το κάνω.
Σήμερα όμως τινάχτηκα ξυπνόντας και άρχισα να τηλεφωνώ τρέμοντας από υστερία, ήθελα να δω αν κάποιος εκτελεί αυτό που του ανέθεσα:
Να βγάζει τους χαρακτήρες του diablo στο battlenet έστω και για λίγο κάθε 8 μέρες για να μην ακυρωθούν.
Τελικά αυτό με ένοιαζε μόνο?
Ίσως.
Μικροί χαρακτήρες με ημερομηνία λήξεως.
Η ιστορία του ανθρώπινου είδους, χα..
Τελικά ναι, παίζω αυτό το παιχνίδι γιατί είναι όπως η ζωή.
Μόνο που σ αυτήν την περίπτωση εγώ είμαι ο θεός.
Μικρή παρηγοριά αλλά δεν παύει να είναι κάτι.
Με κόκκινες φλεβίτσες στα μάτια από την αϋπνία, με μια διάθεση να κουλουριαστώ εδώ που κάθομαι σ αυτήν την καρέκλα και να κοιμηθώ..
Όσο και αν είμαι κουρασμένη ήδη - και τα καλύτερα δεν ήρθανε ακόμα, θα αρχίσουν σε κανά δυο βδομάδες- θα μου λείψουν όλα όταν θα επιστρέψω το φθινόπωρο.
Θα μου λείψουν γιατί η κατάσταση έγινε λυτρωτικά απιονιστική.
Και με νοιάζει μόνο μην χάσω τους μικρούς χαρακτήρες με ημερομηνία λήξεως.
Σε ένα παιχνίδι.

Tuesday, July 25, 2006

.

Ναι, ξαφνικά έφυγα.
Είναι το προνόμιο όσων δεν έχουν τίποτα και κανέναν να αφήσουν πίσω, τίποτα και κανέναν να τους περιμένει.
Κάθομαι και χαζεύω τα πήγαινε έλα μου, νιώθω σαν μπαλάκι του τέννις.
Ή του πινγκ πονγκ ή..
Τελικά ίσως να μοιάζω περισσότερο με μπάλλα του μπιλιάρδου.
Ο στόχος είναι να χαθώ μέσα σε μια τρύπα αφού συγκρουστώ με μερικές άλλες μπάλλες.
Καλά, δεν θα με απασχολήσει πολύ το θέμα, δεν ξέρω μπιλιάρδο.
Εντάξει είναι όλα τώρα.
Ζω το βράδυ, κοιμάμαι τη μέρα.
Από πάντα μου άρεσε να κοιμάμαι τη μέρα.
Στον ύπνο της μέρας δεν βλέπω όνειρα.
Ξέρεις πόσες ανατολές έχω δει?
Άπειρες.
Το καλοκαίρι συνήθως δίπλα στη θάλασσα, στάζοντας αλάτι από τη βουτιά ,το χειμώνα τρέμοντας από το κρύο, μέσα από παράθυρα.
Αν τα παράθυρα είναι αυτοκινήτου ακόμα καλύτερα.
Να φεύγω και να βλέπω την ανατολή.
Αυτό μ αρέσει.
Κυρίως αν κοιμάμαι μετά.
Έτσι ο ήλιος δεν μου λέει και πολλά πράγματα, έχω συνηθίσει διαφορετικά φώτα, ηλεκτρικά, φευγαλέα.
Μου λείπει μερικές φορές η ζέστη αλλά η ζέστη δεν είναι παρά ξυλάκι παγωτό κακάο που έλιωσε και στάζει και βουϊτό.
Αυτό το βουϊτό που έχουν τα καλοκαιρινά μεσημέρια.
Όλα κινούνται.
Αυτός ο συνωστισμός με κάνει να αισθάνομαι παρίσακτη.
Ξέρω όμως οτι κάνει πολλή ζέστη γιατί δεν παγώνει η μύτη μου και δεν τσούζουν τα μάτια μου.
Θα καταλάβω το τέλος και αυτού του καλοκαιριού όταν θα αρχίσουν να τσούζουν τα μάτια μου.
Το φως τότε είναι αχνό και το βουϊτό σταματάει- επιτέλους.
Οι θόρυβοι είναι λιγότεροι αλλά πιο δυνατοί.
Έμαθα και συνήθισα τα ηλεκτρικά φώτα.
Μικρές αναλαμπές που αλλοιώνονται και δεν κρατάνε πολύ.
Θέλω να ζωγραφίσω ένα σύννεφο από ασημόσκονη αλλά δεν έχω μαζί μου τίποτα.
Καλύτερα γιατί δεν θα μπορούσα να ζωγραφίσω ένα σύννεφο από ασημόσκονη.
Ο Νίκος κουβαλάει μαζί του το φορητό υπολογιστή.
"Είσαι ηλίθιος κι εσύ κι αυτό" του έλεγα γιαυτό δεν μ άφηνε να το χρησιμοποιώ.
Νόμιζα οτι θα με πείραζε αλλά δεν μου έλειψε καθόλου.
Εγώ κουβαλάω μαζί μου εκείνο το κουτί που ξέρεις.
Ναι, το κουτί της γιαγιάς ή της Πανδώρας, ή το ασκί του Αιόλου μεταμορφωμένο σε κουτί.
Τα έχω κλείσει εκεί όλα και το ανοίγω σπάνια.
Μερικές φορές φουσκώνει από μόνο του και ανοίγει και τότε πετάγονται από μέσα φαντάσματα και εφιάλτες και οι δυνατές μου επιθυμίες, όλα τα ανεκπλήρωτα, ό,τι με υπερσκελίζει και παλεύω με τις ώρες.
Ή τις μέρες, ποτέ δεν θα το συνηθίσω.
Το έχω όμως μαζί μου πάντα γιατί κάπου πρέπει να κρατάω ό,τι κρύβω καλά.
Τα σκοτεινά μου μυστικά.
Εκείνα που κανείς δεν υποψιάζεται όταν αντιμετωπίζει αυτήν μου την αυτοκυριαρχία και ψυχρότητα.
Ξέρεις πως είναι αυτήν η αταραξία.
Όχι, δεν φεύγω γιατί νομίζω οτι θα γλυτώσω, γιαυτό και κουβαλάω μαζί μου το κουτί συνειδητά.
Είναι και η απειλή του Καβάφη που περνάει ξυστά από το μυαλό μου συχνά "Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες".
Γι αυτό και μπορώ να ζω σε βράδυα χωρίς ξωτικά και ασημόσκονη.
Τι να τα πω αν τα δω?
Καλύτερα, θα γλυτώσω και από την εφεύρεση μιας φτηνής δικαιολογίας.
Ή πολύτιμης?
Ίσως πολύτιμης.
Χρειάζεται πολύ κουράγιο για να πεις μια δικαιολογία ενώ ξέρεις εκ των προτέρων οτι δεν θα σε πιστέψουν.
Εγώ τουλάχιστον χρειάζομαι.
Δεν ξέρω πως βρίσκω το κουράγιο, ίσως να το ανασύρω και αυτό από το κουτί.
Μπορεί για μένα ο ορισμός του κουράγιου να μην είναι παρά η απόγνωση που ακολουθεί την εξαντλημένη υπομονή μου.
Μάλλον ζω παράξενα γιατί δίνω δικούς μου ορισμούς στα πράγματα.
Αυτό πάντα σε εκνεύριζε.
Δεν θα κοιμηθώ ώσπου να ξημερώσει για τα καλά.
Φοβάμαι το όνειρο που μπορεί να δω, θα κάνω τα πάντα για το αποφύγω.
Έχω πολλά ακόμα να χώσω στο κουτί,αυτήν την εποχή είναι ανοιχτό.
Κοιτάω γύρω μου, κουτιά παντού.
Όταν ξημερώσει θα μπω μέσα σ αυτό που γράφει απ έξω "self" και θα περιμένω να ξαναβραδυάσει.
Ο Καβάφης* γελάει μέσα από τα δόντια μου ενώ με κοιτά.
"Είπες θα πάω σ άλλη γη... θα φύγω σ άλλη θάλασσα"
*updated

Thursday, July 20, 2006

Όμως...

Δεν θα μπορέσω να συνηθίσω οτι ζω στο κενό χωρίς αυτά που αγαπάω.
Όσο κι αν ξεγελάω την καθημερινότητα πάντα θα το διαπιστώνω.
Και είναι αυτή η διαπίστωση που πια δεν μου φαίνεται σκληρή αλλά που μου δίνει μια αίσθηση πληρότητας.
Τώρα ξέρω.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Tuesday, July 18, 2006

Σεξ και Σχέσεις [ 2 ]

Συνέχεια εκ προηγουμένου.

Η γυναίκα είναι ταυτοχρόνως μίας χρήσεως και πολλαπλών.
Το πασπαρτού που μπορεί να ξεκαυλώσει ορμόνες, να επιβεβαιώσει κατεστραμμένους εγωϊσμούς , να ξυπνήσει τον κυνηγό μέσα του, να δελεάσει τον κατακτητή και να φέρνει τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ ασχέτως της οικογενειακής της κατάστασης.
Δεν παύει να είναι μίας χρήσεως γιατί μια φορά της την σπας.
Μετά απλώς εισπράττεις τις συνέπειες με οποιοδήποτε τρόπο.
Ακόμα και με το να σέρνεται στα πόδια σου.
Η γυναίκα είναι ανεξαρτήτως των χρήσεων της πολυμορφική από τη φύση της.
Είναι το όνειρο του κάθε κατασκευαστή.
Αναδεικνύει την περιπλοκότητα και την καλοτεχνία της φύσεως καθώς μπορεί να απλώνεται λαμπερή και αξιοπρόσεκτη τη μια στιγμή και την άλλη να μαζεύεται σε μέγεθος και μορφή μπρελόκ, όχι κατ ανάγκη χρήσιμου ή καλαίσθητου.
Τότε χωράει στην τσέπη ή μπορείς να κυκλοφορείς θέτοντας το μπρελόκ σε στριφογυριστές κινήσεις κι έτσι κρατάς τα χέρια σου απασχολημένα και έχεις χώρο στις τσέπες για οτιδήποτε περισσότερο απαραίτητο.
Ενίοτε γίνεται σάκκος του μποξ που απορραφά κραδασμούς.
Πιάνει περισσότερο χώρο μεν αλλά κάνει σκληρή και ανθυγεινή δουλειά που αν μη τι άλλο διέπεται από μια πρωτοφανή ποικιλλότητα.
Κανένας αυθεντικός σάκκος του μποξ δεν μπορεί να σε συνοδεύσει στις εξόδους σου ούτε να σου φτιάξει παστίτσιο.
Το ότι κανένας σάκκος του μποξ δεν σου κάνει τα αυτιά τσιγαριστά όταν εσύ αφήνεις το μπάνιο λιμνιασμένο στα νερά είναι κάτι που το εξετάζουμε και ίσως προστεθεί ως βελτίωση στα επόμενα μοντέλλα- γυναικών ή σάκκων , δεν έχει αποφασιστεί.
Πάντως είναι ευκολότερο να διαμορφωθούν γυναίκες που δεν θα τους νοιάζει η κατάσταση στο μπάνιο παρά ένας σάκκος του μποξ που να τον νοιάζει.
Είναι ένα τέλειο, κλασσικό παράδειγμα του ότι δεν μπορείς εύκολα να αντικαταστήσεις το φυσικό με το τεχνητό , και το πρώτο πάντοτε υπερισχύει του δεύτερου ακόμα και αν κοστίζει πιο πολύ στην επιδιόρθωση.
Τις περισσότερες φορές βέβαια δεν μπαίνεις στον κόπο και στα έξοδα να το επιδιορθώσεις, συμφέρει και είναι ευκολότερο απλώς να το αντικαταστήσεις.
To αξιοπερίεργο είναι οτι συνήθως τα αντικαθιστούμε με κάτι ακόμα χειρότερο απ το προηγούμενο.
Άλλοι το λένε Θεία Δίκη και άλλοι απλώς μια αναμενόμενη ενέργεια ενός κάποιου τόσο ηλιθιωδώς αναλοκλήρωτου όντος όπως είναι οι άντρες.
Οι άντρες δεν έχουν μεγάλη ποικιλλότητα σε αντίθεση με τις γυναίκες.
Είναι επίπεδοι, κάνουν "πλαφ" αν τους πιέσεις πολύ και σκάνε με οτιδήποτε μπορεί να αυξήσει την πίεση που τους ασκούν οι καταστάσεις σε τιμή μεγαλύτερη του 0,0000001g.
Κλατάρουν αλλά και να τους αντικαταστήσεις, ξέρεις εξ ορισμού οτι θα βρεις το ίδιο ή χειρότερο , επομένως ξεκινάς με επαχθείς όρους και αυτό δεν είναι ό,τι πιο χαρούμενο μπορεί να σου συμβεί.
Από την άλλη όμως δεν παύει να είναι αρκετά ξεκούραστο.
Δεν κουράζεσαι καθόλου σε αντίθεση με μια βόλτα στα μαγαζιά όπου εκεί, ναι, έχεις την ελπίδα να βρεις ένα ζευγάρι θεϊκά πέδιλα όπως και νάχει.
Η παραδοξότητα της φύσης είναι πλέον διαπιστωμένη:
Μπορεί να κατασκευάσει ασύλληπτων δυνατοτήτων μοντέλλα που όμως προορίζονται για χρήση από το πλέον επίπεδο είδος που έχει ποτέ δημιουργηθεί.
Το μόνο κατόρθωμα τους είναι οτι από πάντα προσπαθούσαν να χειριστούν τις γυναίκες σαν να μήν είχα κουμπιά ,αιώνες πριν την ανακάλυψη των easy touch ..
Τελικά το μοναδικό ευτύχημα στην όλη υπόθεση είναι οτι διανύθησαν εποχές με ανοιχτές κοινοβιακές συμβιώσεις κι έτσι εφευρέθηκε στην ώρα του ο τροχός , πριν από την βιομηχανία πορνό και τα ασύστολα ψέμματα.
συνεχίζεται-

I m Not the Οne

... I used to be.
[και...]
αυτή η καταραμένη αίσθηση πως κάπου κάτι ξέχασα έρχεται όλο και πιο συχνά.

NeXt VictiM

Δεν είναι ένας άνθρωπος ούτε μια ομάδα.
Δεν είναι ένα κράτος.
Δεν είναι δύο-δέκα χώρες.
Είναι ένας Κόσμος ολόκληρος.
Αυτός που επικυριαρχούσε πάντα στη ζωή μας και στην πορεία μας.
Αυτός που ελαχιστοποίησε την Παιδεία μας, την Καλλιέργεια της Πολιτικής μας Συνείδησης...
Οι Επικυρίαρχοι της ανθρωπότητας...γιατί?
Για περίπλοκες αλληλέπιδρες οικονομικές επιδιώξεις, που άλλοτε είναι το ζητούμενο και άλλοτε το αιτιατό των συσχετίσεων, των ανταγωνισμών, των συμμαχιών, των προδοσιών, των πολέμων, των συνθηκών, των ομάδων, των καρτέλ, των πολυεθνικών, των τραστ..
Μήν αναλώνεστε σε ευχολόγια, σε διαδηλώσεις, σε εικόνες που τραντάζουν τα σπλάχνα, φωτογραφίες που ανακατεύουν το στομάχι, σε ποίηση, σε αναμμένα φώτα, σε σβησμένα πολιτικά -κομματικά άρθρα.
chain e-mails, chain sms.. μήν εφησυχάζετε, μήν σταματάτε σε αυτά.
Μήν χασκογελάτε και μήν αποδιώχνετε το εμφανές από το μυαλό σας...είμαστε και εμείς μπλεγμένοι, άσχημα, έως το λαιμό..ακόμα και αν δεν μας έρθει κανα πυρομαχικό ακριβείας και υψηλής τεχνολογίας στο κεφάλι... Πώς? Αναρρωτηθείτε..
Όλοι, ενταγμένοι μέσα σε ένα σύστημα που εκμεταλλεύεται την δυναμική μας εργασιακά, οικονομικά, περίπλοκα, που φτύνει τον ηρωϊσμό μας , που μας κάνει να μισούμε πατρίδες, έθνη, θρησκείες, χρώμα, διακριτικά φυλών, που μας φανατίζει, μας κάνει χειρότερους των εχθρών μας, που μας στέλνει σε άγνωστα εδάφη για άγνωστους λόγους να κάνουμε ένα ανεξιχνίαστο καλό ωθεί την εξέλιξη των διεθνών σχέσεων σε αντιπαροχή λαών και που ....την ε- π- ό- μ- ε- ν- η φ- ο- ρ- ά θα κάνει εμάς ίσως κομμάτι του κιμά, θυσία σε ένα "κάτι" .. σε ένα "ο,τιδήποτε" που θα εφευρεθεί, θα ανακύψει, θα γίνει η μόνη διέξοδος για να "λυθεί" το πρόβλημα....
έως τότε....... η αγαπημένη μου έκφραση, θα είναι το NeXt ViCtIm...
να έχετε το νού σας, να είστε σε ετοιμότητα..
αυτός ο Πόλεμος κρατάει Αιώνες..
και ΔΕΝ έχει σταματήσει ΠΟΤΕ

* με την ευκαιρία μιας ακόμα έναρξης πολεμικής επιχείρησης στο Λίβανο.
Αύριο ποιός ξέρει..
[...?...]

Monday, July 17, 2006

Κι όμως...

... οέρωταςπρέπεινανικήσειτηγνώση ...

Sunday, July 16, 2006

LoD

Αυτό το post είναι ειδικού ενδιαφέροντος.
Αφορά μόνο όσους παίζουν LoD [close, legit]
Σταμάτησα το ladder πολύ νωρίς, αρχές χειμώνα.
Υπάρχει κάποιος λογαριασμός στον οποίο είχα high runes και μερικά - όχι πολλά uniques.
Δεν θέλω να μπω σ αυτόν όμως, έτσι αυτή τη στιγμή έχω ό,τι κουβαλάω, δηλαδή ένα μάτσο craps.
Αυτό το ladder το έχω χάσει αλλά θα ήθελα να αρχίσω και να τελειώσω το επόμενο.
Πείτε μου σας παρακαλώ αν έχετε ακούσει για το πότε αρχίζει.
Η κατάστασή μου είναι οικτρή.
Δεν θυμάμαι κανένα από τα sites που επισκεφτόμουν, δεν έχω χρόνο να μελετήσω τις συσχετίσεις και τα ποσοστά πιθανοτήτων των drops, μάλλον έχουν αλλάξει αρκετά, δεν έχω map hack και μάλλον δεν θα χρησιμοποιήσω κανένα όσο ο mousepad δεν μπορεί να φτιάξει εκτός και αν μου προτείνετε κάποιο μη ανιχνεύσιμο [αμφιβάλλω οτι υπάρχει].
Ξέχασα τις διαδρομές όπως και το φόρουμ που τις είχα βρει για το mephistο και τον baal και μάλλον θα παιδευτώ πάρα πολύ.
Δεν θα το αντέξω να αρχίσω να ψάχνω κάποιον αξιόπιστο στο grc 1 και από την άλλη δεν θέλω να βρω κάποιον απ όσους ήξερα.
Όποιος έχει όμως κάποια πληροφορία που πιστεύει οτι θα με βοηθήσει, ας με ενημερώσει.
Το e-mail μου θα το βρείτε στο profile μου.
thnkz

Saturday, July 15, 2006

Σεξ και Σχέσεις

100 τρόποι για να τη βγάλετε καθαρή με τον εαυτό σας, τους κακούς γκόμενους, τους καλούς γκομενους και με μεταλλικό νερό πηγής μόνο, για 10 μέρες.

Όταν κάποιος επισκέφτηκε μια γριά
που ζούσε σε μια σκοτεινή σπηλιά
για να ζητήσει τη συμβουλή της,
η γριά του έδωσε να διαβάσει το βιογραφικό της
μιας και θα έπρεπε πρώτα να διαπιστώσει
το τί εφάρμοσε αυτήν στη ζωή της ώστε να καταλήξει
σε μια σκοτεινή σπηλιά με νυχτερίδες και αράχνες
και μετά να εφαρμόσει κι αυτός
τις συμβουλές της.
Daglas Adams.


Κάθομαι τώρα να γράψω και φοράω κρέμα για την υδάτωση του προσώπου, κρέμα για τη σύσφιξη του σώματος, έχω τύψεις για το πλήρες γεύμα μετά επιδορπίου που έκανα πριν από 6 μέρες , ξέρω οτι πρέπει να χάσω τρία, δεκατρία και εικοσιτρία κιλά ταυτόχρονα -ανάλογα με το τί δείχνουν οι δείχτες μέτρησης της κατάθλιψης της υστερίας και της αυτοεκτίμησης, έχω 50 σχέσεις -ναυάγια, αποφεύγω να βλέπω παλιούς συμμαθητές, συμφοιτητές και συναδέλφους, η φαντασία μου οργιάζει κάθε φορά που με κοιτάζει ένας άντρας, εκρήγνυμαι ανά 3 δευτερόλεπτα , γίνομαι ένα πυροτέχνημα αν καθήσω να αναπολήσω πόσοι με απάτησαν, πόσοι δεν με πήραν τηλέφωνο μετά από μια νύχτα ξέφρενης στέρεο μαλακίας [ έτσι λέω την ξεπέτα αν δεν το γνωρίζετε ] , πόσοι θέλαν να μείνουν μόνοι τους ξαφνικά μετά από χρόνια σχέσης που εγώ έκανα θυσίες και υποχωρήσεις για να γνωρίσουν τον εαυτό τους, παίρνω ένα ύφος βραστής πατάτας που ξεχάστηκε στο ψυγείο για πάνω από δύο βδομάδες όταν καταφθάνω σε ένα μέρος που δεν ξαναπήγα, όταν ο σερβιτόρος στην ταβέρνα φέρει καμμία αηδία που την ονομάζουν "ο σεφ μας έχει κέφια" γιατί κάπως θα πρέπει να την πουν όπως επίσης και αν αυτός που θέλω να μ αποκαταστήσει μετά από 7 χρόνια σχέσης, τρεις δύσκολες καμπές, μια αέναη ρήξη και 2 επανασυνδέσεις μου μιλάει για την αρχιτεκτονική τοπίου, και το ύφος αυτής ακριβώς της βραστής πατάτας φανερώνει μια σοφιστικέ αποχαύνωση, ή απλώς και μόνο μια τάση που έχω να μεγαλοποιώ οτιδήποτε περίπου ανύπαρκτο γύρω μου.
Ή μήπως όχι?
.
Η γυναίκα δεν είναι παρά ένας μετρητής.
Ένας βιολογικός μετρητής των πάντων.
Μετράει μέρες, μετράει χρόνια, μετράει στιγμές [κυρίως αν ο γκόμενος την έχει ταράξει στο κέρατο] μετράει γραμμάρια.
Γραμμάρια που ζυγίζουν αυτά που έχει να φάει στη μέρα της, γραμμάρια που πήρε σε βάρος ή που έχασε, γραμμάρια γενικώς.
Η γυναίκα είναι μια βιολογική ταρίφα.
Τη βάζεις να γράφει από τη στιγμή της εκκίνησης και την προσδιορίζεις εξ αρχής και δια παντός με τις τιμές που θα πάρει η ταρίφα.
Στα είκοσί της θα... στα τριάντα της θα...στα σαράντα της θα...στα πενήντα της θα...
Οι ηλικίες της πάνω των είκοσι είναι μία πρόφαση.
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει γυναίκα που να είναι πάνω των είκοσι.
Όσες υπάρχουν και είναι πάνω των είκοσι είναι απλώς ένα περιττό κακό.
Και αναμενόμενο κακό, άρα εύκολο προς εξόντωση.
Ευτυχώς υπερκαταναλώνουν.
Από προϊόντα ομορφιάς έως παραμύθιασμα.
Από αυταπάτες έως εξαπατήσεις.
Από είδη ένδυσης έως γνώση.
Από life-style αηδίες έως life style αηδίες.
Επιλογές και επιρροές.
Τρία πουλάκια καθισμένα.
Την εικόνα τους πραγματική ή επιβαλλόμενη.
.

10 τρόποι για να ξέρετε και να αποκτήσετε αυτό που θέλετε, πριν απ αυτόν για σας:

1] Είστε μαζί εδώ και 2,5 χρόνια με όλα τα απαραίτητα που προσδιορίζουν αυτό το μαζί έτσι όπως το ξέρετε εσείς, οι φίλες σας ,οι φίλοι του, η μαμά σας, η μαμά του, το κοσμοπόλιταν σελίδα 234.
Όταν οι συζητήσεις στην παρέα αφορούν το γάμο αυτός φτύνει στον κόρφο του.
Τί κάνετε:
α] Αν έχετε το σωματότυπο και τη μυϊκή μάζα της γράφουσας του αφήνετε κανά δυό ανεξίτηλα ενθύμια στο μέρος εκείνο του σώματός του που η μορφολογία του είναι έως και ιερή μαζί με 10 ράμματα στο κεφάλι και χάνεστε στο ηλιοβασίλεμα αποχωρώντας γρήγορα αλλά σταθερά.
β] Ακόμα και αν έχετε το σωματότυπο και μυϊκή μάζα της γράφουσας χάνεστε στο ηλιοβασίλεμα αποχωρώντας γρήγορα αλλά σταθερά αφού επιστρατεύσετε όσες γυναίκες - δηλητήριο πέρασαν από αυτό τον πλανήτη, τις πιάσετε από το μαλλί και τις κάνετε να μιλήσουν μέσα από το συλλογικό υποσυνείδητο που όλοι κουβαλάμε λέγοντας κάτι που θα πονέσει ακόμα περισσότερο από τους χειρισμούς σας στην προτεινόμενη περίπτωση 1.
γ] Περνάτε άλλα 2,5 χρόνια ενώ διατηρείτε τη σχέση και προσπαθείτε να τον καταλάβετε συζητώντας για ατελείωτες ώρες με τις φίλες σας, προσπαθείτε να καταστρώσετε σχέδια εξόντωσής του εκ των έσω και βγαίνετε νικήτρια μεν, αλλά κακιασμένη και ξινή όσο δεν το περιμένει κανείς. Αποδεκατισμένη ψυχικά. Πως το παθε ο Συνασπισμός? έτσι και χειρότερα...

2] Σας απατάει.
Η προσωπική σας σχέση και η οικογενειακή σας κατάσταση δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει οτι σας απατάει.
Υπάρχουν πολλά εναλλακτικά α.β.γ. κλπ αλλά ό,τι και αν κάνετε θα βγείτε ηττημένη και κακιασμένη και ξινή όσο ποτέ από αυτήν την κατάσταση.
Συμβουλή δεν υπάρχει.

3] Νιώθετε οτι δημιουργεί μια αβεβαιότητα για το μέλλον σας ενώ το παρελθόν σας είναι πρόσφατο και αβέβαιο επίσης.
Τί κάνετε.
α] Του μιλάτε για τη σχετικότητα του χρόνου-αν έχετε την ανάλογη κατάρτισή.
Αν όχι τον αποσβολώνετε με κανά δυό απίστευτα προσπαθώντας να τον πείσετε οτι στην πραγματικότητα δεν είστε μαζί δύο βδομάδες αλλά 1000 χρόνια - γνωρίζεστε από προηγούμενες ζωές και η σχέση σας είναι καρμική.
β] Τον προσκαλείτε ξέγνοιαστα να παρευρεθεί σε κυριακάτικο γεύμα μετά όλων των συγγενών και φίλων που δίνεται επί τη ευκαιρεία της χρυσής επετείου του γάμου των κουμπάρων της πρώτης ξαδέρφης της μητέρας σας και αν αρνηθεί είστε έτοιμη να περάσετε μήνες ατελείωτους συζητώντας με τις φίλες σας για τον αφερέγγυο, με τη μόνη βεβαιότητα οτι όπως και αν βγείτε από αυτήν την κατάσταση, είχατε μπει μέσα της κακιασμένη και ξινή όσο δεν γίνεται.
γ] Περιμένετε άλλες δυο βδομάδες και αν ο μόνος τόπος που βρίσκεστε είναι το κρεββάτι χωρίς να σας βλέπει άλλος κανείς [ οι παρτούζες, ακούσιες ηδονοβλεψίες και ό,τι άλλο προϋποθέτει την παρουσία τρίτων σ αυτό που λέμε "κρεββάτι" σας δεν είναι θέμα του παρόντος] τότε, όπως και αν το κάνετε, προσπαθήστε να χαθείτε στο ηλιοβασίλεμα αποχωρώνας γρήγορα αλλά σταθερά.

4] Δεν μένετε σχεδόν καθόλου μόνοι οι δυο σας. Όλες σας οι δραστηριότητες αφορούν και τη συμμετοχή τρίτων.
α] Μελετήστε καλά την εξαίρεση της περίπτωσης 3 γ. Αν δεν σας συμβαίνει αυτό όταν λέμε "συμμετοχή τρίτων" τότε ρίχτε μια ματιά στο ημερολόγιό σας. Είστε παντρεμένοι για πάνω από 25 χρόνια και δεν το πήρατε χαμπάρι. Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
Παίξατε και προσπαθήστε να μην σκεφτείτε αν χάσατε.
β] Μελετήστε καλά όλη την περίπτωση Νούμερο 3. Θα ήσασταν ευχαριστημένη αν συνέβαινε αυτήν και όχι η Νούμερο 4? Αν και πάλι όχι, τότε είστε κι εσείς ένα μεγάλο νούμερο και δεν γίνεται τίποτα με την ανίατη περίπτωσή σας.
γ] Προσπαθείτε να τον πείσετε οτι το να μπλέξει με μια γυναίκα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ας πρόσεχε πριν το επιδιώξει. Τώρα είναι αργά αλλά όχι τόσο ώστε να μη χαθεί στο ηλιοβασίλεμα γρήγορα αλλά σταθερά, κυρίως αν η σχέση σας είχε περάσει από το στάδιο Νο 3 και εσείς τον πρήζατε και τότε.

5] Είστε σε ένα κοσμικό μπαρ , καλοντυμένη, στουμπωμένη στο μακιγιάζ, στην αυτοπεποίθηση, με βλέμμα ντίβας ή βλέμμα με την ταμπέλλα "το χαμένο κοτοπουλάκι" και αυτός, εδώ και λίγη ώρα σας κοιτάζει επίμονα.
α] δεν δίνετε σημασία.
β] δεν δίνετε σημασία.
γ] δεν δίνετε σημασία.
Αν τολμήσετε να δώσετε σημασία, να κάνετε σκέψεις και να οδηγηθείτε σε συμπεράσματα για τον εαυτό σας, την πάλη των φύλων, τους άντρες γενικώς, την τιμή του πετρελαίου και τη γεωπολιτική σήμερα με αφορμή του ότι ένας τύπος σε ένα κοσμικό μπαρ σας κοιτάζει επίμονα και δεν σας πλησιάσει ή σας πλησιάσει στο τέλος , γίνει κατάσταση ή δεν γίνει κατάσταση, και αν γίνει κατάσταση αν θα σας τηλεφωνήσει και πάλι ή όχι, και στην περίπτωση που σας τηλεφωνήσει και πάλι αν θα παίξει σχέση και κάτω από ποιές των προαναφερομένων περιπτώσεων, ΖΗΤΩ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΤΕ.
Η περίπτωσή σας είναι ανίατη και δεν γίνεται τίποτα.

6] Έχετε την αίσθηση οτι κάτι λείπει μεταξύ σας στο σεξ.
α] Μήπως σας λείπει η εξαίρεση της περίπτωσης ? Αν ναι, προσπαθείστε να το δείτε από μια άλλη σκοπιά:
Το κρεββάτι σας, δεν είναι γήπεδο για τον τελικό του Μουντιάλ.
β] Κοιτάχτε για ακόμα μια φορά το ημερολόγιό σας. Πόσα χρόνια είστε παντρεμένοι είπαμε?
γ] Τίποτα δεν λείπει, διαβάζετε και οι δύο πολλά life style περιοδικά. Μην με πρήζετε με αηδίες. Απλώς καταργείστε τα και σε ένα μήνα δεν θα πατάτε, θα πετάτε.

7] Η μητέρα του με κάθε δυνατό τρόπο του επιβάλλει την άποψή της και αυτό δημιουργεί προβλήματα στη σχέση σας.
α, β, γ. Απλώς θαυμάστε,με το ύφος της βραστής πατάτας που ξεχάστηκε στο ψυγείο για πάνω από δύο βδομάδες κατά προτίμηση,
τα αποτελέσματα της μεθοδικής και μακρόχρονης δουλειάς που έκανε αυτή η γυναίκα. Εδώ μιλάμε για ολοκληρωμένο mind control.
Δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
Respect και πάμε παρακάτω.

8] Αφιερώνει πολλές , μα πάρα πολλές ώρες στη δουλειά του και αυτό προξενεί προβλήματα, τριβές, αποξένωση.
α] Έχετε την απαιτούμενη οικονομική άνεση ώστε να τον κάνετε να βγει στην ανεργία και ταυτόχρονα να ζει χλιδάτα? Αν ναι, δοκιμάστε αλλά μετά θα λέτε κάτι για ζιγκολό και τέτοια. Δεν θα το αντέξω.
β] Αν δεν αφιερώνει και τόσες ώρες στη δουλειά του αλλά απλώς αγχώνεται απ αυτήν μην τον κάνετε να σας βλέπει κι εσάς σαν μέρος της με την πίεση που επίσης του ασκείτε.
γ] Γιατρό χειρούργο δεν θέλατε? χαρείτε τον..

9] Έχει ακόμα επαφές με την πρώην του.
α] Η σχέση τους ήτανε πάντοτε φιλική, δεν μάλλωσαν, απλώς χώρισαν, δεν έχουν λόγο να μην μιλάνε και να μήν βλέπονται.
Υπάρχει ένας λόγος και έχει το όνομά σας. Αν αυτό δεν το καταλαβαίνει, προετοιμαστείτε για το ότι αργά ή γρήγορα θα γίνετε μία ακόμα πρώην με την οποία θα έχει σχέσεις και μετά το χωρισμό σας.
Η περίπτωση του τύπου είναι ανίατη και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
β] Αυτήν τον κυνηγάει.
Νομίζετε.
Κανείς δεν κυνηγιέται αν δεν το επιθυμεί.
Για τους λόγους που έχει δεν θα μπορέσω, και αν τους ψάξετε θα βγείτε από την κατάσταση κακιασμένη και ξινή.
γ] Δεν είναι νούμερο, είναι πολύ μεγάλο νούμερο.
Δεν χάνεστε στο ηλιοβασίλεμα γρήγορα αλλά σταθερά μια ώρα αρχύτερα γιατί έχουμε και δουλειές?

10] Ό,τι και αν κάνετε, ό,τι και αν σας συμβεί, ό,τι και αν κάνει, ένα να θυμάστε:
Αν εξετάζετε τους λόγους που έκανε αλλά κυρίως που ΔΕΝ έκανε κάτι, θα βγείτε από την κατάσταση κακιασμένη και ξινή.
11] Επίλογος - Κοινωνικό μήνυμα
Χρησιμοποιείτε αντιηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας.
Μή μολύνετε θάλασσες και ακτές.
Κάντε ανακύκλωση.
*


Ένα post σαν κι αυτό δεν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει χωρίς το ανάλογο δώρο:

1] NoMoreTruble – διασκευή Erykan Badu

2] Jammin’ διασκευή- MC Lyte

3] Flying Away Devil Mood

Μη χάσετε το επόμενο. Δώρο ένα set δύο καλλυντικών του καλοκαιριού.

Friday, July 14, 2006

non carbon-based life forms

Ή ,ανόργανες εντελώς.
Ας μήν προσπαθήσει κανείς να σκεφτεί πώς γίνεται μια μορφή ζωής να είναι ανόργανη, δεν θα εξηγήσω, βαριέμαι.
Όχι, δεν βαριέμαι, πνίγομαι.
.
'Εχω μπει μέσα σε μια σακούλα, ολόκληρη.
Η σακκούλα αυτή σε λίγο θα δεθεί και θα σκεπαστεί με χώμα.
Λίγο πριν ζήτησα το παιχνιδάκι μου.
Δεν ήθελα να το αφήσω πίσω.
Ήθελα να το έχω μαζί μου να με κρατά.
Να με κρατήσει όσο γίνεται πιο πολύ , όσα μικροδευτερόλεπτα γίνεται να με κρατήσει κοντά σε όσα ήξερα ως τότε.
Ως λίγο πριν.
Έκλαιγα?
Με άκουσε?
Μ ακούει.
Με βλέπει.
Το κάνει όμως.
Το κάνει.
Στη σακκούλα μέσα είμαι εγώ , όχι μόνο το παιχνιδάκι μου.
.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μεγαλώσει ένας άνθρωπος κατά εκατό χρόνια μέσα σε λίγα μικροδευτερόλεπτα.
Ένας απ αυτούς είναι να ζητήσει να κρατάει το παιχνιδάκι του λίγο πριν η σακκούλα τον τυλίξει ολόκληρο.
"Το ζήτησε. Ήθελε να το έχει μαζί της", είπε.
Η φωνή του δεν έσπαζε.
Δεν έτρεμε.
Το κανε, το είπε.
Μέσα στη σακκούλα οι θόρυβοι ακούγονται διαφορετικά.
Όλα αλλάζουν, ο κόσμος είναι αποπνικτικός, είναι σπαρακτικός.
Η αγωνία και ο φόβος, η μοναξιά, η μοναξιά , η αίσθηση αυτή , ο άνθρωπος μόνος του απέναντι στην άφατη αγωνία, όλα είναι τόσο τρομακτικά, τόσο ..
Ο χρόνος παίζει τα παιχνίδια του.
Είναι πολύ παράξενος ο χρόνος.
Δεν υπάρχει αν δεν υπάρχουμε να τον μετράμε.
Περνάει γρήγορα όταν δεν θέλουμε.
Επιμηκύνεται με έναν αιφνίδιο τρόπο όταν είμαστε αντιμέτωποι με τον απόλυτο τρόμο.
Και τον πόνο.
Η σακκούλα δένει, το κορμί βαραίνει από την έλλειψη του οξυγόνου και απο το χώμα που το σκεπάζει.
Πριν απ αυτά είχε δοκιμάσει την ασύλληπτη κακοποιήση.
Είχε βιαστεί.
Για να έγκλωβιστεί μέσα στη σακκούλα, να σκεπαστεί από το χώμα, να φυλάξει ένα μυαλό που μπόρεσε να ζητήσει το παιχνιδάκι του.
Πριν ακολουθήσει τη ροή του πόνου έτσι όπως του έτυχε.
Πριν νιώσει εκείνη τη μοναξιά που νιώθεις όταν πεθαίνεις.
Δεν υπάρχει ήρεμος θάνατος.
Ακόμα και για λίγο το μυαλό μας νύχεται στην αγωνία.
Τι?
Θα μπορέσω?
Γιατί?
Μαμά..
Μικροί άγγελοι τραγουδούσαν για μένα.
Τι είναι αυτό?
Δεν ξανάκουσα τέτοιο κρότο.
Θάνατος.
Αυτό είναι?
Έτσι?
Ποιος θα με πάρει αγκαλιά?
Ποιός θα μου πει τι θα γίνει αργότερα?
Γιατί?
Εμετός.
Αναρρόφηση.
Πνίξιμο.
Ασφυξία.
"Ήθελε να έχει το παιχνιδάκι της" είπε..
Την έθαψε ζωντανή μαζί με το παιχνιδάκι της.
Κοριτσάκι εννέα ετών αφού το βίασε.
Την άφησε να κρατήσει το παιχνιδάκι της.
Το έκανε.
Βήμα βήμα.
Την έβλεπε, την άκουγε, το έκανε.
Με απάθεια.
Σαν σκύλος που θάβει τα σκατά του.
Μπορεί και να παρακολουθούσε ηδονιζόμενος.
Από την ένταση που εξαέρωναν τα πάθη, τα βασανιστήρια, Η ΦΡΙΚΗ, η φρίκη χωρίς λόγια, η ΦΡΙΚΗ ο εφιάλτης, εκεί, μπροστά του, είχε..είχε..έβλεπε...με απάθεια ίσως και να είχε ξαναερεθιστεί..
Τα αφηγήθηκε με φωνή που δεν έτρεμε.
Όπως στα ημερολόγιά που μας επιβάλλανε στο δημοτικό.
Με τη βαριεστημένη απάθεια που περιγράφει κανείς έναν γεωγραφικό χάρτη.
Χωρίς καν την υποψία δυσφορίας που έχει η φωνή που λέει "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..."
Ντυμένος με πορτοκαλια φόρμα κατάδικου.
Κάπου στην Αμερική.
Μπορεί και να απαλλαχθεί.
Δεν είχε δικηγόρο κατά την ανάκριση.
Μια νομική ρύθμιση.
Απλώς.
Οι νόμοι και η κουβέντα που ξεκίνησε επισήμως ο Πλάτων γι αυτούς.
Οι νόμοι.
Δεν ξέρω γιατί θέλησα να παρακολουθήσω την επικαιρότητα σήμερα.
Νομίζω οτι το σημερινό με αποτέλειωσε.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ και δεν θέλω να μιλήσω.
Νόμιζα οτι ήμουν υπερβολική όταν, 3 μήνες πριν έγραφα οτι προτιμώ μορφές ζωής που δεν βασίζονται στον άνθρακα.
Για να είμαι πιο σίγουρη, θα πρέπει να προσθέσω: ανόργανες..
Μην ρωτάτε πως είναι δυνατόν να γίνει αυτό.
Απλώς, ζητήστε το παιχνιδάκι σας- θα σας το δώσει- και μπείτε μέσα στη σακκούλα.
Μαζί της.