Thursday, July 20, 2006

Όμως...

Δεν θα μπορέσω να συνηθίσω οτι ζω στο κενό χωρίς αυτά που αγαπάω.
Όσο κι αν ξεγελάω την καθημερινότητα πάντα θα το διαπιστώνω.
Και είναι αυτή η διαπίστωση που πια δεν μου φαίνεται σκληρή αλλά που μου δίνει μια αίσθηση πληρότητας.
Τώρα ξέρω.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

17 Comments:

Blogger V said...

Πληρότητα μέσα στο κενό..;
Με μπερδεύεις πάλι...
Πάω να ακούσω το Human Behaviour να μπερδευτώ περισσότερο...
Cheers.

Thursday, July 20, 2006 2:44:00 PM  
Blogger enteka said...

όπως θέλεις, αλλά πιστεύω πως μεγαλώνοντας βρίσκουμε άλλα πράγματα για να αγαπάμε και δεν είμαστε πια στο κενό...
:):)

Thursday, July 20, 2006 4:12:00 PM  
Blogger Kallioph said...

όταν φτάνεις στο σημείο να λες δεν μπορώ να κάνω τίποτα και αφήνεσαι..
γίνονται τα πάντα τελικά..
χαίρε

Thursday, July 20, 2006 8:37:00 PM  
Blogger triantara said...

"when you love something, set it free"
or some kind of bullshit like that...
;P

Friday, July 21, 2006 8:34:00 AM  
Blogger UrbanTulip said...

νομίζω οτι δεν ειναι κακο να παραδεχόμαστε ότι μερικές φορές υπάρχει το κενό...
αλλα εμενα μ αρέσει που είπες οτι ξέρεις...Και αυτό είναι κάτι! Πίστεψε με

Friday, July 21, 2006 5:58:00 PM  
Blogger Mantalena Parianos said...

Eε!

Saturday, July 22, 2006 5:13:00 PM  
Blogger Composition Doll said...

Δεν μπορώ να πιστέψω πως ό,τι αγαπάς έχει χαθεί.

Και σίγουρα δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν μπορείς να είσαι έτοιμη να αγαπήσεις πάλι.

Monday, July 24, 2006 4:51:00 AM  
Blogger Mantalena Parianos said...

Tzam,

σήκωσέ το το γαμημένο* - δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμένω

*το τηλέφωνο

καλημέρεεες

Monday, July 24, 2006 10:17:00 AM  
Blogger ralou said...

Δες το κενό σαν μια tabula rasa έτοιμη να γεμίσει με καινούργια πράγματα που θα αγαπήσεις.

Τώρα που το σκέφτομαι
πάντα υπάρχει κάτι που μένει να αγαπάμε.
Το ένστικτο αυτοσυντήρησης το επιβάλει χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς αισχύνη.

Τον εαυτό μας.

Monday, July 24, 2006 1:43:00 PM  
Blogger Jamella said...

αλόχα 2 all....

* V, η Βjork δεν ήτανε ποτέ το δυνατό μου σημείο..
εγώ είμαι άλλης σχολής :P

* poreia είσαι πολύ γλυκιά αλλά..

* triantara, y, και μάντεψε ποιόν ελευθέρωσα..εμένα για να γυρνάω σαν τον εγκληματία κυκλωτικά..άσε..

*urbantulip, ναι, αυτό το γαμημένο "κάτι" της παρηγοριάς..

*cd , είσαι πολύ ευγενική και...δύσπιστη..πίστευε και μη ερεύνα εν προκειμένω
:-/

*mantalena έχω κακή σχέση με το τηλέφωνο αυτήν τη εποχή.
Θα το σηκώσω αλλά ακόμα έχω τις αμιλησιές μου..

*ralou έχω σχέση πάθους με τον εαυτό μου.
Ξέρεις κάτι πιο αυτοκαταστροφικό?

Tuesday, July 25, 2006 2:16:00 AM  
Blogger Jamella said...

* enteka, δεν σε ξέχασα, δεν σε είχα δει..[καταραμένη εφεύρεση αυτά τα lap tops] ..
όσο μεγαλώνουμε βρίσκουμε άλλα πράγματα να αγαπάμε, έχω όμως μια θεωρία [αναπόδεικτη]..
οτι στον καθένα μας αναλογεί κι ενας αριθμός από αγάπες.
το μυστικό είναι να μην ξεπεράσει κανείς το όριο αυτό χωρίς να κρατήσει κάποια.

Tuesday, July 25, 2006 3:16:00 AM  
Blogger Mantalena Parianos said...

TZAM>>
"στον καθένα μας αναλογεί κι ενας αριθμός από αγάπες"

Βλακείες! Σιγά μην πάψω ποτέ να αγαπώ επειδή έκαν τζακ ποτ (αν κάνω ποτέ λέμε τώρα, ε...)

Δεν ζούμε μέσα σε παρενθέσεις ρε Τζαμ!

Tuesday, July 25, 2006 2:21:00 PM  
Blogger Mantalena Parianos said...

*έκανα τζακ ποτ

Tuesday, July 25, 2006 2:22:00 PM  
Blogger Composition Doll said...

Αν, όντως, ό,τι αγαπάει κάποιος έχει χαθεί και αν, όντως, είναι ανίκανος να αγαπήσει πια, τότε τί είδους ζωή ζει?

Και, κυρίως, γιατί?

Tuesday, July 25, 2006 7:01:00 PM  
Blogger Jamella said...

*mantalena, είπα, έχω μια θεωρία αναπόδεικτη..
ένα αξίωμα.
ίσως τα αξιώματα να είναι βλακείες αλλά όλα σ αυτά στηρίζονται.
:-)

*cd, στα χαμένα [ζει].
μην μπερδευεις τη βιολογική ύπαρξη με τη ζωή.
τη βιολογική ύπαρξη την ανέχεται λόγω υποχρεώσεων.
ίσως αυτό σου απαντάει στο "γιατί".

Wednesday, July 26, 2006 2:10:00 AM  
Blogger Composition Doll said...

Τζαμ, είμαι, μάλλον, αρκετά μεγαλύτερη από σένα, οπότε επέτρεψέ μου, της γραίας, να σου πω το εξής.

Όποιος πολύ έχει αγαπήσει και έχασε (αδιάφοροι οι λόγοι) το αντικείμενο της αγάπης του, σίγουρα μπορεί να αγαπήσει ξανά. Η ικανότητά του βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση, κοιμάται, και περιμένει ένα νέο "αντικείμενο" για να ξυπνήσει. Αυτό μπορεί να είναι άνθρωπος, ιδέα, αγώνας, σκυλί ή και ένα τριαντάφυλλο (σαν εκείνο του Μικρού Πρίγκιπα). Δεν έχει σημασία τί θα αγαπήσει. Αυτό που έχει σημασία είναι πως μπορεί.

Και από όσο σε έχω διαβάσει, είμαι σίγουρη ότι εσύ μπορείς. Και στο εύχομαι ειλικρινά και ολόψυχα.

Thursday, July 27, 2006 10:13:00 AM  
Blogger Jamella said...

hate "ο μικρός πρίγκηπας".
πολύ κρύο πράμα βρε παιδί μου να αγαπάς ένα τριαντάφυλλο και να πιάνεις φιλίες με μια στριμμένη αλεπού..
έχουν πολύ μοναξιά τέτοιες αγάπες.

Thursday, July 27, 2006 9:24:00 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home