Monday, October 16, 2006

ουφ

υπότιτλος : ανακουφιστικές διαπιστώσεις μετά από 8 μήνες blogging, 15 έτη συμμετοχής στο εκλογικό σώμα και απώλειας - επιτέλους- 3 πόντων από την περιοχή των γοφών [εκεί στα ψωμάκια ντε]
- νιώθω υπέροχα που απ τους 8 μήνες, τους 4 -τουλάχιστον- ήμουνα εκτός. το αυτό ισχύει και δι υμάς.
- νιώθω υπέροχα που τους υπολοίπους ήμουνα εντός γιατί τέλος πάντων , ο άνθρωπος πρέπει να κάνει και κανα δυο ντουζίνες μαλακίες σ αυτή τη ζωή. περαστικά σας, έχετε περάσει και χειρότερα. εγώ είμαι σαν την ίωση. θα έρχομαι και θα φεύγω.
- δεν είμαστε πολίτες, απλοί θαμώνες του κράτους έχουμε καταντήσει. τουλάχιστον εγώ μπορώ να αλλάξω στέκι εύκολα, γρήγορα και οικονομικά..
αυτά και άλλα για τις εκλογές σε μια πρόταση εννέα λέξεων, η μεγαλύτερη που μπήκα στον κόπο να διατυπώσω ποτέ σχετικά με το θέμα.
- δεν είναι κακό να ρουφιανεύεις, κακό είναι να το κάνεις τζάμπα. μήνυμα προς τους επίδοξους μιμητές του αξεπέραστου αρτέμη: τουλάχιστον αυτός έπαιρνε κι ένα τενεκέ λάδι..
- το μυστικό για να χάσεις απ τους γοφούς είναι να ξεχάσεις οτι έχεις στομάχι. σωστό αλλά καθόλου δίκαιο, αυτό έχω να πω.
- μια καλή αρχή είναι το λαξατόλ για το έντερο και το πέταμα των στενών παπουτσιών. δυσκοίλια και κάλοι είναι μια καλή αιτία που κάποιοι είναι τόσο σφιγμένοι, δεν δικαιολογείται διαφορετικά αυτήν τους η πρασινίλα..
- αν το πράσινο δεν λέει να φύγει, μια επίσκεψη σε μια καλή αισθητικό ίσως διορθώσει το πρόβλημα.
- αν ούτε και αυτό είναι αρκετό, ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε οτι ίσως η πρασινίλα οφείλεται στο ότι είστε από άλλον πλανήτη.
αυτό είναι καλό για τον δικό μας.
έχει είδη όπως την αγριάδα, τις νυχτερίδες, τα ερπετά που είναι εντελώς σιχαμερά, δεν θα το άντεχε η αυτοκριτική του και για ένα ακόμα.
- είμαι απολύτως απορροφημένη από τον εαυτό μου. αυτό είναι κακό γιατί γίνομαι εγωπαθής -αν μη τι άλλο.
- οι περισσότεροι είναι απορροφημένοι από τα των άλλων. αυτό είναι κακό γιατί δεν έχουν εαυτό που να τους κάνει να βολεύονται.
- τελικά , κανείς δεν είναι τέλειος.
- ακόμα μια κοινοτυπία, μετά από 8 μήνες μπλόγκινγ, 15 χρόνια συμμετοχής στο εκλογικό σώμα, θαμώνας ενός παρατημένου κράτους, κολλητής παρέας με τον εαυτό μου, 5-6 ερωτικών σχέσεων βαρειάς μορφής, 2 πόντων που πρέπει πάντα να μειωθούν από τους γοφούς, 3 ζευγάρια παπουτσιών με στιλέτο τακούνι που δεν θα φορέσω ποτέ γιατί με κάνουν να νιώθω ηττημένη, ένα πορτοκαλί παλτό και ένα κίτρινο αμάξι.
της συμφοράς.
το παλτό...
όλα τα άλλα, είναι εντάξει.
ή τουλάχιστον, μπορώ να τα κάνω να είναι.
και αν δεν γίνουν, δεν πειράζει..
όταν ζεις, μπορείς να ανέχεσαι και ό,τι δεν είναι ακριβώς σωστό, ίσως επειδή σε κάνει να θυμάσαι τί σου ταιριάζει καλύτερα.
κάποιες φορές..
ακόμα και όταν δεν είναι εντάξει τίποτα.
χαίρεσαι με το τίποτα, διασκεδάζεις με το χάος.
το να γαμήσεις το σύμπαν, δεν είναι δα και κάτι ακατόρθωτο..

Links to this post:

Create a Link

<< Home