Thursday, October 19, 2006
Είναι αξιοσημείωτο πόσο αγόμενη μάζα είναι οι bloggers.
Τι να θυμηθώ?
Πολλά.
Ίσως και να ήξερα κάτι όταν επαναλάμβανα οτι εγώ, δεν είμαι blogger.
Δεν είμαι άρρωστη, τρελλαμένη, ζηλόφθονη, απατεώνας, κομπλεξική.
Τι να θυμηθώ?
Τον τυπάκο που είδε ένα κολλάζ σε ξένο blog - όχι στο δικό μου- και αναγνώρισε εκεί το πρόσωπό του αρχίζοντας να μου λέει οτι έβγαλα φωτογραφία του στον αέρα?
Μα το σύμπαν, σκεφτείτε πόσο γλοιωδώς άσχημη μούρη έχει ο τύπος που είδε κολλάζ προσώπου και νόμιζε οτι ολόκληρο το κολλάζ ήτανε η φάτσα του..
Τι να θυμηθώ?
Τις βρισιές που εισέπραξα ως Ελληνίδα [ μισή, έστω, δεν είναι εκεί το πρόβλημά μας τώρα] από κάποιους όταν το θέμα της επικαιρότητας ήτανε ο Άλεξ?
Η μισή blog-όσφαιρα διατεινόταν οτι οι Έλληνες είναι και γαμώ τους ρατσιστές και μια μούτζα παιδάκια [ πέντε τω αριθμώ] σκότωσαν από ρατσιστικό μίσος ένα άτυχο παιδί ..
Οκτώ μήνες μετά , η δικαιοσύνη προσπαθεί ακόμη να εξιχνιάσει όλες τις παραμέτρους, αλλά, εν βρασμώ, είμαστε οι "κωλοέλληνες" και ένα συγγνώμη όσοι βρίσανε δεν γύρίσαν να πουν.
Φυσικά έψαξα να βρω εκείνο το καταπληκτικής νοητικής ευκρίνειας post που έκλεινε μ αυτή τη λέξη και μαντέψτε τι βρήκα..
τ-ί-π-ο-τ-α..
Το Κωλόπαιδο με το Κ κεφαλαίο, αντί να γράψει ένα "είχα θυμώσει και λυπάμαι για τους χαρακηρισμούς" απλώς έσβησε το άρθρο ..
Φαντάζομαι οτι το θυμάται καλά και με μεγάλη μου ηδονή δηλώνω πως κι εγώ το θυμάμαι..
Αυτό είναι το επίπεδο της blogo-σφαιρας.
Η blog-όσφαιρα απαρτίζεται από βλήματα, αυτό είναι σίγουρο.
Βλήματα ικανά να πιστέψουν οτι ο "πλέον πετυχημένα κυνικά σατυρικός blogger" [έτσι χαρακτήρισε κάποιος ανώνυμος-χμμμμμμ- τον mcfly] έκλεισε το blog του επειδή η μανταλένα του είπε πως θα του κάνει μήνυση.
Τον mcfly δεν έτυχε να τον διαβάσω ποτέ αλλά , άποψη σχημάτισα: δεν γίνεται να κάνεις την πιο πετυχημένη σάτυρα και να σου λείπει το χιούμορ και αν μη τι άλλο να είσαι μπουχέσας.
Αυτό είναι κανόνας.
Εκτός και αν ο τύπος είχε τις διασυνδέσεις του, κάτι για το οποίο επανειλημμένως έγραψα.
Ο καθένας φέρνει εδώ τις παρέες του, τους παλιούς του συμφοιτητές, τους παλιούς του γκόμενους, τους wanna be γκόμενους, φέρνει τον καναπέ του, το κρεββάτι του, την αηδία που ζει τέλος πάντων και γίνεται ο "κάποιος" του blogo-χωριού, της ιστοτοπικής σφαίρας [που απαρτίζεται από βλήματα].
Όσο για τη μαναταλένα, δεν ξέρω γιατί βρήκε πάλι αυτό το διασκεδαστικό με τις μηνύσεις.
Ίσως επειδή βαρέθηκε να έχει το πρώτο στην αναγνωσιμότητα blog.
Ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα.
Δεν ξέρω και αν μίλησε έναντι συγκεκριμένων ή γενικώς.
Δεν παρακολούθησα το θέμα και δεν νιώθω ότι κάτι έχασα, το ομολογώ.
Ίσως να θέλησε να δώσει κανά δυο αφορμές για πολλά linkblogs και BuZz The GaoZ OfF άρθρα στους γνωστούς ρήτορες της σφαίρας των βλημάτων.
Ξέρετε πως πάει..
Μερικά συγκινησιακά, αδρεναλίνη που τα κάνει όλα ολοκαύτωμα, εκπλήξεις, ρευστές θέσεις, κωλοπιασίματα, κωλοτριψίματα και νά σου το αστεράκι να πετιέται..
Σαν τη πορδή θα έλεγα αλλά έχω και ένα ιντελλεκτουέλ μπακράουντ, βάλε οτι είμαι και μεγαλοκορίτσι της παντρειάς και τέτοια δεν πρέπει να λέω.
Όσο για να το γράφω, δεν βαριέσαι..
Αν είναι σε ένα blog..
Δεν-Έχει-Σημασία.



Links to this post:
Create a Link
<< Home